کامپیوتر آی تی اینترنت موبایل

بین تمام صنایع سرگرمی، دنیای كتاب از همه سرتر است. زمانی كه رمانی فانتزی مثل هری پاتر، گرگ و میش، خاطرات خون‌آشام یا حتی همین نغمه‌‌ای از آتش و یخ را می‌خوانید تمام دنیای كتاب در ذهن شما ساخته می‌شود، كه البته جذابیت آن تا حد زیادی به خلاقیت خودتان بستگی دارد. سازندگان فیلم‌های سینمایی ساخته شده بر اساس رمان‌های پرفروش نیز تلاش می‌كنند مجموعه‌ای از تصورات ذهنی هزاران نفر را در قاب تصویر بگنجانند و از خود نوآوری به خرج ندهد. در نتیجه فیلم‌ها نیز بلاك باستر می‌شوند. 

خوشبختانه بعد از Witcher بازی سازان دریافته‌اند كه می‌شود از روی رمان‌ها نیز بازی‌های خوبی ساخت. بازی و سریال «بازی پادشاهان» هر دو بر اساس رمانی به نام «نغمه‌ای از آتش و یخ» نوشته‌ جورج ریموند ریچارد مارتین ساخته شده ‌است و اگرچه بازی نتوانسته موفقیت سریال را تكرار كند، اما به دید یك عنوان نقش‌آفرینی متوسط قابل قبول است. قصه‌ «بازی پادشاهان» درباره 2 شخصیت قابل بازی است كه با تبعید از خانه و كاشانه شكنجه شده‌اند. مورس وست‌فورد وظیفه‌ نگهبانی از یك دیوار یخی باستانی در مقابل خطرات سوی دیگر آن را دارد و این در حالی است كه كاراكتر دیگر كه یك راهب است، بعد از مدت‌ها دوری از ریوراسپرینگ به آنجا بازگشته تا پدرش را به خاك بسپارد. در ابتدای قصه‌ هر كاراكتر می‌توانید از بین 3 كلاس موجود یكی را انتخاب كنید كه تعیین‌كننده‌ شیوه‌ شما در مبارزات است. به جای زدن مداوم دكمه‌های حمله یا جاخالی دادن، ساختار مبارزات به گونه‌ای است كه می‌توانید زمان را آهسته كنید سپس هدف‌ها را مشخص و حمله‌ كنید. سپس كاراكتر دستورهای حمله‌‌ای را كه به او داده‌اید، بدون كم و كاستی اطاعت می‌كند. این واقعیت كه زمان كاملا متوقف نمی‌شود، كمی باعث تنش می‌شود؛ اما متاسفانه این ویژگی تمام انتظاری را كه از یك واكنش سریع دارید، برآورده نمی‌كند و بعد از مدتی از انجام بازی، مبارزات كسل‌كننده می‌شود. اگر از آن دسته افرادی هستید كه به روش ذهنی و اطلاعاتی در مبارزات علاقه‌مندید، احتمالا با توقف حملات دشمنان و بررسی وضعیت كاراكتر در هر لحظه یا سر و كله زدن با درخت مهارت‌های وی، كه انصافا از نقاط قوت بازی محسوب می‌شود، لذت خواهید برد. فرقی ندارد برای پیدا كردن خائنان همه جا را زیر و رو كنید یا همه تلاش‌تان را به كار گیرید تا خود را از مسیر درگیری دور كنید. به هر حال انجام ماموریت‌ها اغلب این احساس را به وجود می‌آورد كه برای تاثیر گذاشتن در اتفاقات پیرامون خود، گاهی بیهوده تقلا كرده‌اید. بعد از این كه زمان بگذرد و پیامدهای شوم اعمال گذشته نمایان شود، درمی‌یابید آن احساسی كه از حسن‌نیت خود به عنوان یك شهروند خوب داشته‌اید تا چه اندازه بیهوده بوده است! اگر آنقدر همت داشته باشید تا فصل‌های ابتدایی بازی و گسیل‌شدن یك خروار اطلاعات به صورت یكجا و صداپیشگی زمخت كاراكترها را تحمل كنید، «بازی پادشاهان» با برملا كردن اطلاعات جدید در مورد تاریخ وستروس (Westeros) و صحنه‌هایی بشدت دراماتیك با درجه‌ سنی بزرگسالان از شما قدردانی می‌كند. حتی كسانی كه لنیستر اهل تارگارین را هم نمی‌شناسند، از به هم زدن نمایش‌های او احساس خرسندی خواهند كرد. «بازی پادشاهان» از گیم‌پلی مجذوب كننده و نمایش مناسب و برازنده كه بسیاری از بازی‌های نقش‌آفرینی خوب از آنها بهره می‌گیرند، نسبتا بی‌نصیب مانده است. شاید گرافیك صرفا برای این بازی مناسب به نظر برسد، اما صداپیشگی و موسیقی در شأن و منزلت محبوبیت كتاب و سریال نیست و با این كه در خیلی از نقاط بازی درمی‌یابید تصمیم‌هایی كه احساس می​کنيد خیلی انقلابی است، پشیزی نمی‌ارزد و نتیجه‌ای بر روند اتفاقات داستان ندارد، با این حال هنوز انگیزه‌های خوبی برای تجربه‌ این بازی وجود دارد. كسانی كه كتاب را خوانده باشند، از مشاهده‌ دنیای فانتزی آن ذوق‌زده خواهند شد و سایر افراد نیز حداقل می‌توانند چند ساعتی در دنیای خیالی آن غوطه‌ور شوند.

مجید رحمانی